Rozwiązanie do instalacji kabli podziemnych FCST

Wraz z szybkim rozwojem budownictwa miejskiego zasoby rurociągów miejskich stają się coraz mniejsze, rosną koszty otwartych dróg, zarządzanie drogami, a ograniczenia hałasu miejskiego zwiększają koszty budowy dla operatora telekomunikacyjnego. FCST oferuje profesjonalne rozwiązania w zakresie wdmuchiwania włókien i powiązane produkty. Obejmuje produkty dla sieci szkieletowej, LAN, rozbudowy rurociągów i sieci FTTX.

Blowing System firmy FCST Cable zapewnia wiele korzyści w porównaniu z konwencjonalnymi systemami światłowodowymi, w tym zwiększoną elastyczność dla projektantów sieci światłowodowych, a także znaczące i mierzalne korzyści w zakresie czasu, kosztów i usług dla sieci w całym jej cyklu życia.

FIG1 – Rozwiązanie do instalacji kabli podziemnych

Metoda ciągnięcia VS metoda wdmuchiwania powietrza

Kable światłowodowe do zastosowań telekomunikacyjnych instalowane są w rurach/kanałach od wielu lat. Na proces instalacji mają wpływ lokalne warunki, lokalny klimat, istniejące procedury klienta i jego wymagania. Istnieją dwie podstawowe metody instalacji kabli w prefabrykowanym kanale – metoda przeciągania i metoda wdmuchiwania. Metodę instalacji kabli wybiera się na podstawie warunków panujących w miejscu instalacji oraz dostępności maszyn i zasobów. Tabela 1 przedstawia porównanie dwóch metod instalacji.

Tabela 1: Porównanie metod ciągnięcia i dmuchania

Metoda ciągnięcia	Metoda dmuchania
Zamontowana lina do ciągnięcia	Brak liny ciągnącej do zainstalowania
Sprzęt i siła robocza po obu stronach	Sprzęt i siła robocza po jednej stronie
Duże siły działające na ścianę boczną na kable i kanały mogą prowadzić do uszkodzenia kabla	Można monitorować i kontrolować siły działające na kabel i kanał, a ryzyko uszkodzenia kabla jest minimalne
Ćwiczone jest głównie ciągnięcie ręczne.	Duża sprężarka i/lub agregat hydrauliczny po jednej stronie
Ciągnięcie maszyny wymaga jednego agregatu hydraulicznego Używane głównie do prostych tras kanałów	Preferowane w przypadku tras kanałów z wieloma zakrętami i pofałdowaniami
Nadaje się do instalacji na krótkich dystansach (kilka 100 m).	Preferowany do instalacji na duże odległości (ponad 2 km).

W rzeczywistej budowie uzyskaliśmy pewne wiarygodne dane, biorąc za przykład ułożenie 1000 m kabla optycznego. Szczegółowe informacje można znaleźć w Tabeli 2: Tabela porównawcza kosztów budowy.

Tabela 2: Tabela porównawcza kosztów budowy

	Metoda dmuchania	Metoda ciągnięcia
Czas instalacji	12 minut	60 minut
Potrzeby siły roboczej	2~3 osoby	5 ~ 10 osób
Długości instalacyjne	1000 m	1000 m
Szybkość instalacji	60 ~ 85 m/min	15 m/min

Ogólnie rzecz biorąc, metoda wdmuchiwania jest preferowana w porównaniu z tradycyjną metodą ciągnięcia ze względu na oszczędność siły roboczej i czasu instalacji oraz lepszą wydajność instalacji, szczególnie w przypadku dłuższych kanałów z wieloma zagięciami i pofalowaniami. FCST zgromadziło wieloletnie doświadczenie, wyjaśniono instalację kabli metodą wdmuchiwania i najlepsze praktyki.

FIG2 – Metoda ciągnięcia a metoda przedmuchiwania powietrzem

Instalacja mikrokanalizacji

Istnieją cztery sposoby instalowania mikrorurek bezpośrednio w ziemi:

• Za pomocą maszyny lub ręki wykop obszar i zainstaluj je bezpośrednio w ziemi.

• Umieszczenie go w wycięciu szczelinowym lub mikrowykopie.

• Używanie pługa kretowego.

• Wbudowanie go w istniejący kanał.

Przed rozpoczęciem którejkolwiek z tych instalacji należy użyć dostarczonego przez producenta obcinaka do rur, aby przeciąć mikrorurę. Nie używaj żadnego innego narzędzia tnącego. Następnie należy upewnić się, że zaślepka zakrywa oba końce mikrorurki. Zastosowanie tego zapobiegnie przedostawaniu się wody lub brudu do kanału i potencjalnemu uszkodzeniu. Na koniec sprawdź, czy sznurek został zakleszczony zatyczką uszczelniającą.

Instalacje mikrowykopowe

Jeśli chcesz zainstalować mikrorurę na twardej powierzchni, takiej jak droga lub chodnik, będziesz musiał użyć mikrowykopu. W tego rodzaju instalacjach należy wydrążyć niewielki rowek w powierzchni, a następnie użyć go do zainstalowania okablowania rury mikrorurki.

• Oczyść wszystkie boki rowu szczelinowego z wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń. Oprócz usuwania gruzu, pamiętaj o wysuszeniu rowu, jeśli dostał się do niego jakikolwiek płyn.

• Wyrównaj dno wykopu tak, aby mikrorurka leżała płasko. Podczas spłaszczania rowu należy unikać wszelkich zagięć kanałów. Stosowanie się do obu wskazówek ułatwi montaż mikrorurki.

• Chroń mikrorurę, umieszczając na dnie wykopu płytką warstwę miękkiego wypełnienia, aby uniknąć uszkodzeń spowodowanych kamieniami. Podczas zasypywania należy robić to nad mikrorurą, aby zapobiec uszkodzeniom. Jeśli szczególnie obawiasz się uszkodzeń, możesz zainstalować pręt wzmacniający nad zasypką.

FIG4-Instalacje mikrorowów

Instalacje pługów kretowych

Pług kretowy można podłączyć do ciągnika lub koparki, aby szybko i precyzyjnie wcinać się w ziemię. Podczas gdy pług otwiera ziemię, będzie wprowadzał do niej mikrorurek.

• Upewnij się, że podłoże jest równe, aby mikrorurka pozostała pozioma.

• Sprawdź, czy wszystkie zakręty trasy są gładkie i szerokie.

• Używaj pługa kretowego tylko wtedy, gdy nie ma twardych powierzchni.

• Jeśli występują korzenie i małe kamienie, użyj pługa wibracyjnego.

• Wybierz pług, który przytrzyma wraz z nim mikrorurek. Jeśli maszyna nie umieści go automatycznie w otworze, narazisz go na uszkodzenia.

FIG4-Instalacje mikrorowów

Instalacje kanałowe

Jeśli masz już zainstalowane większe kanały, musisz wykonać kilka kroków, zanim będziesz mógł zainstalować mikrorurki.

• Sprawdź, czy w kanale jest wystarczająco dużo miejsca.

• Skompensuj rozciągnięcie, które wystąpi podczas wchodzenia mikrorurki do kanału, pozostawiając dodatkową długość.

• Upewnij się, że jest wystarczająco dużo miejsca, aby mikrorurek mógł się rozszerzać w przypadku wysokiej temperatury.

• Nie unieruchomić mikrorurki przed upływem 24 godzin. To oczekiwanie pozwoli, aby mikrorurka osiągnęła tę samą temperaturę, co komora łączenia i kanał.

• Należy unikać skręcania mikrorurki podczas jej wciągania do kanału za pomocą krętlika.

• Rozłóż siłę ciągnącą na początkowym odcinku mikrorurki za pomocą skarpety ciągnącej.

FIG6 – Instalacje kanałowe

instalacji wdmuchiwanego włókna Metoda

Przed rozpoczęciem układania kabla należy sprawdzić system mikrokanalizacji, aby upewnić się, że minimalny promień zgięcia kabla nie zostanie naruszony podczas przenoszenia, podawania, układania i końcowego pozycjonowania. Należy sprawdzić sprzęt i wszystkie przyłącza ciśnieniowe. Należy sprawdzić silnik układający, aby upewnić się, że wartości graniczne naprężenia i ściskania odpowiadające układanemu kablowi zostały prawidłowo i dokładnie ustawione. Należy sprawdzić radiotelefony, aby potwierdzić, że wszystkie stanowiska załogowe znajdujące się wzdłuż pasa drogowego są połączone i przygotowane do rozpoczęcia rozmieszczenia. FIG1 przedstawia typową operację samodzielnego wdmuchiwania kabla mikrokanałowego.

RYS. 7 – Schemat wrzucania kabli pokazujący rozmieszczenie bez pośredniego wspomagania

Wszystkie przejścia do i ze studni powinny być proste i gładkie, nie naruszając żadnych mechanicznych ani geometrycznych ograniczeń kabla.

Ciśnienie powietrza i ciśnienie hydrauliczne należy ustawić zgodnie z instrukcjami producenta silnika umieszczającego. Obsługa silnika umieszczającego podczas umieszczania powinna być zgodna z instrukcjami jego producenta.

Operację umieszczania należy rozpocząć powoli i kontynuować z małą prędkością, aż będzie jasne, że operacja układania przebiega sprawnie. Prędkość umieszczania można stopniowo zwiększać, aż operacja osiągnie dużą, ale całkowicie kontrolowaną prędkość. Prędkości od 30 do 60 m/min (100-190 ft/min) lub więcej można osiągnąć w zależności od doświadczenia załogi i geometrii trasy umieszczania. FCST i producent silnika umieszczającego zalecają, aby operację umieszczania przeprowadzać przy bezpiecznej i kontrolowanej prędkości.

Dwukierunkowa procedura na rysunku 8
Plan rozmieszczenia zawierający listę miejsc przeciągania, pomoc pośrednią i lokalizacje na rysunku 8 powinien zostać opracowany podczas wstępnej oceny projektu rozmieszczania. Plan rozmieszczenia będzie wskazywał długość kabla, który należy zwinąć w punkcie „cyfra 8”.

W przypadku operacji umieszczania dwukierunkowego wybierany jest dogodny punkt pośredni dla lokalizacji na rysunku 8. Powinien znajdować się w pobliżu połowy rozpiętości i, jeśli to możliwe, odcinek kanału w obu kierunkach wychodzący ze studzienki włazowej nr 8 powinien być możliwy do ułożenia w jednej operacji.

Kabel jest wtryskiwany w kierunku pośredniego włazu nr 8, zgodnie z procedurą wtryskiwania opisaną powyżej. Cały kabel jest ściągany ze szpuli wraz z nadmiarem kabla nr 8 w zwoju o długości około 10 metrów przy pośrednim włazie nr 8. Rysunek 8 kabla należy wykonać ostrożnie, w bezpiecznym miejscu niedostępnym dla publiczności.

W początkowej studzience kablowej należy pozostawić wystarczającą ilość kabla, aby zakończyć połączenie z sąsiednim kablem i zapewnić luz kabla na potrzeby przyszłych prac konserwacyjnych.

Po ściągnięciu całego kabla ze szpuli i nadmiaru kabla figura 8, silnik ciągnący należy przenieść do włazu figura 8 i ustawić tak, aby dokończył operację wrzucania kabla ze zwoju figury 8 do włazu pośredniego figura 8.

Cewkę cyfry -8 należy ostrożnie odwrócić („odwrócić”) tak, aby kabel znajdujący się na dole znalazł się teraz na górze. Ta cewka kablowa „odwracana” umożliwi poprowadzenie kabla z górnej części cewki do odległej studzienki w celu zakończenia operacji układania.

Dostępne są również specjalne akcesoria do obsługi w kształcie cyfry 8, które mogą zmniejszyć liczbę personelu i całkowity czas instalacji.

Ostatni odcinek mikrorurki zostanie poprowadzony ze studzienki nr 8 do studni końcowej. Operację natryskiwania należy przeprowadzić w sposób opisany powyżej. Jak zawsze, przewód osłonowy, przewód podrzędny, przewód wewnętrzny lub mikrokanał należy nasmarować przed rozpoczęciem jakiejkolwiek operacji układania, zgodnie z harmonogramem smarowania. Po rozpoczęciu układania należy w dalszym ciągu smarować natryskiwany kabel w trakcie jego układania.

FIG. 8 – Procedura dwukierunkowa. Rysunek 8. Procedura

Pomocnik pośredni

Plan rozmieszczenia określający miejsca przeciągania, w tym pośrednią lokalizację pomocy, powinien zostać opracowany podczas wstępnego przeglądu projektu rozmieszczania. FIG3 przedstawia operację wrzucania kabla z pośrednim wspomaganiem.

FIG9 – Asystent średniozaawansowany

W przypadku operacji wspomagania pośredniego umieszczania jako lokalizację pośrednią wybierany jest dogodny punkt pośredni. Powinien znajdować się w pobliżu połowy rozpiętości i, jeśli to możliwe, odcinek kanału w obu kierunkach wychodzący ze włazu pośredniego powinien być możliwy do umieszczenia w jednej operacji. Obszar wokół pośredniego miejsca wspomagania powinien umożliwiać umieszczenie sprzętu do obsługi naziemnej (sprężarki powietrza i pompy hydraulicznej) dla silnika umieszczającego.

Aby procedura wspomagania pośredniego zakończyła się powodzeniem, silniki umieszczające (silnik główny i silnik wspomagający) muszą być skoordynowane, aby nie narastały siły ściskające, powodując wygięcie lub załamanie liny. Należy przestrzegać instrukcji producenta silnika do wspomagania rozmieszczania, dotyczących obsługi silnika jako silnika wspomagającego w połączeniu z innymi silnikami do rozmieszczania.

Po ułożeniu kabla należy zapewnić wystarczający luz kabla na każdym końcu trasy kablowej, aby umożliwić wykonanie połączenia z sąsiednim kablem i zachować standardową ilość luzu na każdym splocie wymaganym przez użytkownika końcowego kabla do czynności konserwacyjnych. Ponadto w studniach pośrednich należy zapewnić wystarczający luz, aby ułożyć mikrokanał i kabel wzdłuż boków studzienki, z dala od uszkodzeń, przy jednoczesnym zachowaniu wystarczającego luzu, aby spełnić wymagania użytkowników końcowych.

Po zakończeniu układania wszystkie kanały należy zatkać. Jeśli kabel został wciągnięty do kanału, rozmiar zatyczki kanałowej powinien być dobrany zarówno do średnicy wewnętrznej kanału, jak i średnicy zewnętrznej kabla. Mikrorurę należy pozostawić nienaruszoną przez włazy pośrednie podczas układania i regałów, jeśli to możliwe, chyba że mikrorurka została usunięta w celu umożliwienia pośredniej pomocy lub część kabla jest odgałęziona od układanej trasy kablowej.

Zazwyczaj cewka kablowa będzie umieszczona we włazie lub otworze ręcznym, aby zapewnić dodatkowy kabel w przypadku uszkodzenia sieci lub dodatkowy kabel do splatania włókien. W niektórych środowiskach może się okazać, że wymagane jest zabezpieczenie zwiniętego kabla ze względu na ryzyko uszkodzenia przez gryzonie. Jeśli to możliwe, należy zabezpieczyć luźne zwoje za pomocą dzielonego elastycznego przewodu i przechowywać cewkę w bezpiecznym miejscu we włazie lub otworze ręcznym.

Instrukcje instalacji mikrorurek na głębokość zakopania

• Kanał krzemowy/mikrokanał (DI) powinien być zbudowany na dobrym fundamencie i musi być ręcznie wzmocniony w niestabilnym gruncie.

• Kąt pomiędzy środkiem zakrzywionej rury powinien być jak najmniejszy, aby zmniejszyć nacisk boczny podczas układania kabla.

• Kanał silikonowy / mikrokanał (DI) Minimalny promień gięcia ułożonego kanału nie powinien być mniejszy niż 1 m.

• Sekcja łącząca kanał silikonowy/mikrokanał (DI) powinna być prosta i wolna od zadziorów i powinna być połączona odpowiednimi złączkami uszczelniającymi.

• Zewnętrzna część złącza powinna być wodoodporna.

• Należy zastosować specjalne zatyczki, aby uszczelnić oba końce przewodu silikonowego (DI) i zapobiec przedostawaniu się błota i wody do przewodu plastikowego podczas jego montażu.

• Należy odpowiednio stosować kanał silikonowy/mikrokanał (DI), a mały kanał lub kabel nie powinien zajmować dużego zewnętrznego kanału ochronnego, zmniejszając w ten sposób wykorzystanie kanału.

• Powszechnie stosowany kanał silikonowy ma średnicę od 40 mm do 50 mm i ma dobrą odporność na poręcze, dzięki czemu nie można zastosować żadnych specjalnych poręczy.

• Działania zabezpieczające w przypadku przedmuchu rowów rurowych oraz ustawienia kamieni oznakowania należy wykonywać zgodnie z odpowiednimi normami wydanymi przez Ministerstwo.

FIG10 – Przekrój gleby

Głębokość przewodu krzemowego/mikrokanała (DI) należy określić w poniższej tabeli, zgodnie z takimi czynnikami, jak warunki glebowe i środowiskowe.

NIE.	Utwardzona działka i jakość gleby	Głębokość zakopania (m)
1	Zwykła gleba, twarda gleba	≥1,0
2	Półkamieniste (piaszczysta gleba, skamieniałości wiatru itp.)	≥0,8
3	Cały kamień, płynny piasek	≥0,6
4	Przedmieścia, miasta i wsie	≥1,0
5	Ulice miejskie	≥0,8
6	Przejazd kolejowy (od podłoża), autostradowy (od podbudowy chodnika)	≥1,0
7	Środkowa przegroda i pobocze autostrady wysokiej klasy	≥0,8
8	Rów, kanał, staw	≥1,0
9	Rzeka	Takie same jak wymagania dotyczące głębokości zakopania kabla podwodnego

FIG11 - Przekrój poprzeczny mikrorurki autostradowej

Mikrokable do montażu w kanale, wypełnienia kanału upakowania gęstości i współczynnika

Zwykle kable mikrokanałowe są wprowadzane do mikrorurki o odpowiednich rozmiarach. Aby zapewnić efektywne wykonanie operacji natryskiwania, należy wybrać mikrokanał tak, aby pomiędzy jego wewnętrzną średnicą (ID) a zawartym w nim kablem znajdowała się pewna przestrzeń. Zalecany stopień wypełnienia został określony empirycznie na podstawie rzeczywistych doświadczeń związanych z natryskiwaniem. Różni się ona w zależności od długości kabla, liczby i stopnia zagięcia mikrorurek oraz zastosowanego ciśnienia powietrza. Korzystając z poniższego wzoru na WSPÓŁCZYNNIK WYPEŁNIENIA, współczynnik wypełnienia nie powinien być większy niż 60 do 70%, chociaż kable zostały pomyślnie natryskiwane przy wyższych współczynnikach wypełnienia przy wyższym ciśnieniu powietrza.

WSPÓŁCZYNNIK WYPEŁNIENIA = (d ⊃2; /D ⊃2; ) × 100

Gdzie:d = średnica zewnętrzna kabla i,

D = średnica wewnętrzna mikrorurki

RYS. 12 – WSPÓŁCZYNNIK WYPEŁNIENIA

Ten stopień wypełnienia powinien zapewnić wystarczający ruch powietrza i wytworzenie siły wtrysku, aby umożliwić umieszczenie kabla w mikrorurce. Przy bardzo niskim stopniu napełnienia operacja umieszczania jest mniej skuteczna niż przy większym stopniu napełnienia. Ten sam wzór można zastosować w przypadku mikrorurek wtryskiwanych do kanałów wewnętrznych lub podkanałów.

W oparciu o powyższy wzór na współczynnik wypełnienia, współczynnik wypełnienia wynoszący około 60 do 70% oraz dane empiryczne z poprzednich doświadczeń w terenie, informacje zawarte w Tabeli 3 zestawiono w celu pokazania liczby mikrorurek o różnych rozmiarach, które można zainstalować na miejscu w przewodzie wewnętrznym o standardowym rozmiarze.

Tabela 3 – Mikrorurki, które można zainstalować na miejscu w Innerduct

Średnica nominalna przewodu wewnętrznego (cale)	Mikrorurki 12/10mm	Mikrorurki 10/8mm	Mikrorurki 7/5,5mm
3/4	Nic	1	3
1	2	3	5
1 1/4	4	5	10
1 1/2	6	8	15
2	8	10	20

Przy maksymalnym współczynniku wypełnienia od 60 do 70% każdy mikrorurek jest dobierany tak, aby pomieścić kable o maksymalnej średnicy, unikalnej dla identyfikatora mikrorurki, w której jest umieszczony. Tabela 4 odnosi tę unikalną maksymalną średnicę każdego mikrorurki do zakresu włókien kabli Sterlite Micro DUCT-LITE objętych tym rozmiarem mikrorurki.

Kiedy kable są instalowane w kanale lub kanale wewnętrznym, maksymalna zalecana średnica kabla zwykle nie przekracza 50 do 60% średnicy rury kablowej lub kanału wewnętrznego.

Przewodnik po budowie wtryskiwania kabli - etap budowy

Po gromadzeniu wielu doświadczeń firma FCST przygotowała schemat blokowy etapów budowy, mając nadzieję, że Ci pomoże.